vinter

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

vinter (język duński)[edytuj]

vinter (1.1) i Danmark
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) zima
odmiana:
(1.1) en vinter, vinteren, vintre, vintrene
przykłady:
(1.1) Om vinteren sner det.Zimą pada śnieg.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) sommer
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pragerm.  wentru
uwagi:
zobacz też: forårsommerefterårvinter
źródła:

vinter (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zima
odmiana:
(1.1) en vinter, vinteren, vintere, vinterne lub en vinter, vinteren, vintre(r), vintrene
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

vinter (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) zima
odmiana:
(1.1) en vinter, vintern, vintrar, vintrarna
przykłady:
(1.1) vintern åker vi skidor eller skridskor.Zimą jeździmy na nartach lub łyżwach.
składnia:
(1.1) i vintraszeszłej zimy, vinternzimą, w zimie
kolokacje:
(1.1) vinterdvalavinterdäckvintergatavintergäckvintersportvintertid
synonimy:
antonimy:
(1.1) sommar
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  vinterlig
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: pojęcia związane z kalendarzem i czasem w języku szwedzkim
źródła: