bandura
bandura (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką; zob. też bandura w Wikipedii
- (1.2) gw. (Rogi) ziemniak[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bandura bandury dopełniacz bandury bandur celownik bandurze bandurom biernik bandurę bandury narzędnik bandurą bandurami miejscownik bandurze bandurach wołacz banduro bandury
- przykłady:
- (1.1) Dawni bandurzyści, zwłaszcza ukraińscy, deklamowali przy towarzyszeniu bandury rapsody i śpiewali dumy narodowe[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) chordofon szarpany
- hiponimy:
- (1.1) połtawka, czernichiwka
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bandurzysta m, bandurzystka ż, bandurzenie n
- czas. bandurzyć ndk.
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Polski - Instrumenty muzyczne
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ziemniak
- angielski: (1.1) bandura
- białoruski: (1.1) бандура ż
- rosyjski: (1.1) бандура ż
- słowacki: (1.1) bandura ż
- ukraiński: (1.1) бандура ż
- włoski: (1.1) bandura ż
- źródła:
- ↑
Hasło „bandura” w: Teresa Drozd, Słownik gwary wsi Rogi na Podkarpaciu, red. nauk. Dorota Krystyna Rembiszewska, Kazimierz Sikora, Gmina Miejsce Piastowe, Stowarzyszenie Miłośników Wsi Rogi, Państwowa Akademia Nauk Stosowanych w Krośnie, Rogi 2025, ISBN 978-83-64457-94-4, s. 261. - ↑ Hasło „bandura” w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903.
- ↑ Hasło „bandura” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.
bandura (język angielski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Angielski - Instrumenty muzyczne
- źródła:
bandura (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bandura bandury dopełniacz bandury bandúr celownik bandure bandurám biernik banduru bandury miejscownik bandure bandury narzędnik bandurou bandurami
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bandurista m, banduristka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
bandura (język włoski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- alternatywna pisownia: pandura
- (1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Instrumenty muzyczne
- źródła: