towarzyszenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

towarzyszenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌtɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ], AS[tovažyšńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: towarzyszyć
(1.2) dotrzymywanie towarzystwa, asystowanie
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) z towarzyszeniem
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. towarzystwo n, towarzysz m, towarzyszka ż
czas. towarzyszyć ndk.
przym. towarzyski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: