deklamować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

deklamować (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑], AS[deklãmovać], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

czasownik

(1.1) z ekspresją wygłaszać utwór literacki
(1.2) wypowiadać się w sposób napuszony, używając rozmaitych frazesów
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Co czwartek w kawiarence akademickiej deklamowaliśmy wiersze współczesnych artystów, a raz w miesiącu - klasykę.
składnia:
kolokacje:
deklamować chórem
synonimy:
(1.1) recytować, wygłaszać
(1.2) przemawiać (z patosem), pogard. klepać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wydeklamowanie n, deklamacja, deklamacyjność, deklamator, deklamatorka, deklamatorstwo, deklamatoryka, deklamowanie
czas. zadeklamować
przym. deklamacyjny, deklamatorski
przysł. deklamatorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: