Konstantynopol

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstantynopol (język polski)[edytuj]

Konstantynopol (1.1) na rycinie z XV w.
wymowa:
IPA[ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl], AS[kõũ̯stãntỹnopol], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. dawna nazwa Stambułu; zob. też Konstantynopol w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Konstantynopol to dawna stolica cesarstwa bizantyjskiego.
(1.1) Cesarz Konstantyn I Wielki przeniósł stolicę swego cesarstwa z Rzymu do Konstantynopola.
(1.1) To Odoaker obalił ostatniego cesarza zachodniorzymskiego, a insygnia cesarskie wysłał do Konstantynopola.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) współcz. Stambuł; hist. Bizancjum, Carogród
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Konstantyn mos, Konstantyna ż, Konstanty mos, konstantynopolitańczyk mos, konstantynopolitanka ż, Konstandinos mos, Kostas mos
przym. konstantynopolitański
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Constantinopolis < gr. Κωνσταντινούπολη < gr. πόλη + Κωνσταντίνουmiasto Konstantyna; od imienia założyciela miasta, cesarza Konstantyna I Wielkiego (łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: