Ekel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ekel (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA[ˈeːkl̩] lm IPA[ˈeːkl̩]
?/i ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) obrzydzenie, wstręt

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) pot. obrzydliwiec, wstręciuch
odmiana:
(1.1)[1] blm
(2.1)[1]
przykłady:
(1.1) Ich empfinde Ekel vor warmer Milch.Mam wstręt do ciepłego mleka.
(2.1) Du Ekel!Ty wstręciuchu!
składnia:
(1.1) Ekel vor +Dat.
kolokacje:
(1.1) Ekel empfinden
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ekeln n
czas. ekeln
przym. ekel, eklig, ekelig, ekelhaft
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: