ekeln

ekeln (język niemiecki)

wymowa:

IPA: /ˈʔeːkl̩n/ lub /ˈʔeːkəln/

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) brzydzić (się)

odmiana:

(1.1) ekeln (ekelt), ekelte, geekelt (haben)

przykłady:

(1.1) Ich ekele mich vor Schlangen. → Brzydzę się węży.

(1.1) Schlangen ekeln mich. → Węże mnie brzydzą.

(1.1) Es ekelt mich/mir vor Schlangen. → Brzydzi mnie przed wężami.

składnia:

(1.1) sich vor etw./jdm. (Dat.) ekeln

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Ekeln n, Ekel m, Ekel n

przym. ekel, eklig, ekelhaft

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: ekeln • anekeln • hinausekeln • rausekeln • wegekeln

źródła: