obrzydliwiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obrzydliwiec (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔbʒɨˈdlʲivʲjɛʦ̑], AS[obžydlʹivʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba mająca w zwyczaju robienie rzeczy obrzydliwych; osoba oceniana negatywnie, wzbudzająca niesmak lub obrazę, obrzydzenie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) reg. śl. gid, reg. śl. gizd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obrzydlistwo n, obrzydliwość ż, obrzydzanie n, obrzydzenie n
czas. obrzydzać ndk., obrzydzić dk.
przym. obrzydliwy
przysł. obrzydliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: