Demetra

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Demetra (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɛ̃ˈmɛtra], AS[dẽmetra], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) mit. gr. zob. Demeter
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Demetra opiekowała się wzrostem zbóż od siewu po żniwa[1].
(1.1) Atrybutami Demetry były kłos zboża, mak, narcyz, pszczoła, świnia, żuraw i sierp.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bogini Demetra • boska / dostojna Demetra • atrybut / epitet / figurka / hymn do / kult / posąg / potomstwo / przedstawienie / przydomek / świątynia / święto / wizerunek Demetry • ku czci / na cześć Demetry • oddawać cześć / poświęcony / składać ofiary Demetrze • czcić Demetrę • mit o Demetrze
synonimy:
(1.1) war. Demeter; Ceres / Cerera
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bogini
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Demetria ż, Demetriusz mos
przym. Demetrzyn
zob. Demeter
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Demeter + -a
uwagi:
(1.1) por. Demeter • Ceres • Cerera; zobacz też: Indeks:Polski - Mitologia
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: Demeter
źródła:
  1. Michał Pietrzykowski, Mitologia starożytnej Grecji, s. 73, Warszawa, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1979.