wynalazca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

wynalazca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a], AS[vnalasca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) autor wynalazku, mężczyzna, który coś wynalazł
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wynalazek m, wynalazczyni f
czas. wynaleźć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: