servus
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] servus (język łaciński)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
przymiotnik
- (2.1) służebny, niewolniczy[1]
- (2.2) podległy, podwładny[1]
- (2.3) praw. obciążony serwitutem[1]
- odmiana:
- (1.1-2) serv|us, ~i (deklinacja II)
- (2.1-3) nieodm.
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) famulus
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. servitium, servitudo, servitus; forma żeńska serva; zdrobn. servulus/servolus m, servula/servola f
- przym. servilis
- czas. servio
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 hasło servus w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 565, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001. ISBN 978-83-7195-844-1.
[edytuj] servus (język niemiecki)
- znaczenia:
wykrzyknik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
