ozon
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] ozon (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ozon dopełniacz ozonu celownik ozonowi biernik ozon narzędnik ozonem miejscownik ozonie wołacz ozonie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- arabski: (1.1) أوزون
- esperanto: (1.1) ozono
- francuski: (1.1) ozone m
- hiszpański: (1.1) ozono m
- interlingua: (1.1) ozono
- nowogrecki: (1.1) όζον n
- słowacki: (1.1) ozón
- szwedzki: (1.1) ozon n w
- włoski: (1.1) ozono m
- źródła:
[edytuj] ozon (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
- (1.1) ozon, ozonowy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] ozon (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki lub wspólny[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ozonförgiftning • ozonhaltig • ozonhål • ozonkonventionen • ozonlager • ozonmolekyl • ozonnedbrytande • ozonnedbrytning • ozonnedbrytningspotential • ozonskikt
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 353, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12412-1.
- ↑ Svenska Akademiens ordlista över svenska språket, s. 662, Stockholm, Norstedts Akademiska Förlag, 2006. ISBN 978-91-7227-419-8.
