mianowicie

mianowicie (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ], AS: [mʹi ̯ãnovʹiće], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • akc. pob. akcent poboczny • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

spójnik

(1.1) służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi

(1.2) służy wprowadzeniu wyliczenia

odmiana:

(1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Ten plan ma istotną wadę, mianowicie zakłada bardzo duże koszty.

(1.2) Odwiedziłem wszystkie państwa sąsiadujące z Polską, mianowicie Niemcy, Czechy, Słowację, Ukrainę, Białoruś, Litwę i Rosję.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) czyli, to jest, to znaczy, innymi słowy

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) Przed słowem mianowicie oraz przed wyrażeniami zawierającymi to słowo stawia się przecinek.

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) namely, viz.
• hiszpański: (1.1) a saber; (1.2) o sea, es decir, esto es
• niemiecki: (1.1-2) nämlich
• wilamowski: (1.1-2) nymłik

źródła: