kopnięcie

kopnięcie (język polski)

kopnięcie (1.1)

wymowa:

IPA: [kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ], AS: [kopʹńė̃ńće], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) cios zadany nogą

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kopnięcie	kopnięcia
dopełniacz	kopnięcia	kopnięć
celownik	kopnięciu	kopnięciom
biernik	kopnięcie	kopnięcia
narzędnik	kopnięciem	kopnięciami
miejscownik	kopnięciu	kopnięciach
wołacz	kopnięciu	kopnięcia

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik kopać

rzecz. rzeczownik kopniak m rodzaj męski, kopanie n rodzaj nijaki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kick
• duński: (1.1) spark n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) coup de pied m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) patada
• japoński: (1.1) 蹴
• jidysz: (1.1) בריקע m rodzaj męski (brike)
• niemiecki: (1.1) Fußtritt m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) κλοτσιά f rodzaj żeński

źródła: