kima

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kima (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈcĩma], AS[ḱĩma], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot.  sen, drzemka, spanie[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kimono
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  kimać
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. : kimać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 132, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.

kima (język suahili)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pulpet
(1.2) mięso mielone
odmiana:
(1.1) jak rzeczowniki w klasie 9 mające lm  w klasie 10
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: