kabotyn

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kabotyn (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kaˈbɔtɨ̃n], AS[kabotỹn], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek, który lubi posługiwać się tanimi efektami w celu wzbudzenia zainteresowania
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kabotynizm m , kabotyństwo n 
forma żeńska kabotynka f 
przysł.  kabotyński
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc.  cabotin[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło kabotyn w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.