genom
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
genom (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) biol. materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów; zob. też genom w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik genom genomy dopełniacz genomu genomów celownik genomowi genomom biernik genom genomy narzędnik genomem genomami miejscownik genomie genomach wołacz genomie genomy
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) nie mylić z genotypem
- tłumaczenia:
- szwedzki: (1.1) genom n
- źródła:
genom (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- [j'e:nåm] wymowa
- znaczenia:
przyimek
rzeczownik, rodzaj nijaki
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 167, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12412-1.
- ↑ pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 355, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.
