dynamit
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] dynamit (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej; zob. też dynamit w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik dynamit dopełniacz dynamitu celownik dynamitowi biernik dynamit narzędnik dynamitem miejscownik dynamicie wołacz dynamicie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. dynamitowy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dynamite
- arabski: (1.1) ديناميت
- francuski: (1.1) dynamite
- hiszpański: (1.1) dinamita
- jidysz: (1.1) דינאַמיט m
- niemiecki: (1.1) Dynamit n
- szwedzki: (1.1) dynamit
- włoski: (1.1) dynamite
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ hasło dynamit w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.
[edytuj] dynamit (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) dynamit[1]
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Natur och Kultur, s. 102, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12412-1.
