cwaniactwo

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

cwaniactwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ʦ̑fãˈɲaʦ̑tfɔ], AS[cfãńactfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) przebiegłe radzenie sobie w każdej sytuacji, często kosztem innych
odmiana:
(1.1) [1]
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) spryt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cwaniak, cwaniaczek, cwaniaczka, cwaniara
przym. cwany, cwaniacki
przysł. cwanie, cwaniacko
czas. wycwanić się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.