błagać
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] błagać (język polski)
- znaczenia:
czasownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~ o pomoc, ~ o przebaczenie
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- błagać na wszystkie świętości
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beseech, supplicate, plead
- duński: (1.1) bede, bønfalde
- francuski: (1.1) supplier, implorer
- hiszpański: (1.1) rogar
- interlingua: (1.1) deprecar, obsecrar, rogar, supplicar, implorar
- jidysz: (1.1) בעטן רחמים ,באַשווערן
- kataloński: (1.1) implorar
- łaciński: (1.1) orare, implorare, deprecari, exorare, supplicare, comprecari, obsecrare
- nowogrecki: (1.1) ικετεύω
- rosyjski: (1.1) умоля́ть
- włoski: (1.1) implorare, supplicare
- źródła:
