Konjunktion

Konjunktion (język niemiecki)

wymowa:

lp liczba pojedyncza IPA: [kɔnjʊŋkˈʦi̯oːn]; lm liczba mnoga IPA: [kɔnjʊŋkˈʦi̯oːnən] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gram. gramatyka z Wikisłownika, pl.wiktionary.org spójnik

(1.2) astr. astronomia z Wikisłownika, pl.wiktionary.org koniunkcja

(1.3) mat. matematyka, matematyczny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org koniunkcja

odmiana:

(1.1-3)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	die Konjunktion	die Konjunktionen
dopełniacz	der Konjunktion	der Konjunktionen
celownik	der Konjunktion	den Konjunktionen
biernik	die Konjunktion	die Konjunktionen

przykłady:

(1.1) Die Konjunktionen des Englischen entsprechen in etwa denen des Deutschen. → Spójniki (języka) angielskiego odpowiadają mniej więcej tymże (spójnikom języka) niemieckiego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) Bindewort n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne

źródła: