Konjunktion

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: konjunktion

Konjunktion (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
lp IPA[kɔnjʊŋkˈʦi̯oːn]; lm IPA[kɔnjʊŋkˈʦi̯oːnən] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gram. spójnik współrzędny, spójnik
(1.2) astr. koniunkcja
(1.3) mat. koniunkcja
odmiana:
(1.1-3)[1]
przykłady:
(1.1) Die Konjunktionen des Englischen entsprechen in etwa denen des Deutschen.Spójniki (języka) angielskiego odpowiadają mniej więcej tymże (spójnikom języka) niemieckiego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nebenordnende Konjunktionunterordnende Konjunktionkoordinierende Konjunktion
synonimy:
(1.1) Junktion f, Bindewort n
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne
źródła:
  1. Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim