צאָן

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

צאָן (jidysz)[edytuj]

(1.1) צאָן
(1.2) ציינער
transliteracja:
YIVO: tson; polska: con
wymowa:
IPA: /ʦɔn/; IPA[t͡sɔn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. ząb
(1.2) techn. ząb
odmiana:
(1.1-2) lp צאָן; lm ציין lub ציינער
przykłady:
(1.1) .עס קלאַפּט אים אַ צאָן אין / אָן אַ צאָןStuka / Dzwoni / Szczęka zębami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) C. + (ציינער שנײַדן זיך (בײַzęby się wyrzynają + C.
(1.1) ציינבערשטל nszczoteczka do zębów
(1.1) ציינדאָקטער mdentysta, stomatolog
(1.1) ציינפֿלייש ndziąsło
(1.2) ציינראָד nkoło zębate
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zdrobn. ציינדל
związki frazeologiczne:
(1.1) לאַכן מיט ציינערszczerzyć zęby (w uśmiechu)
(1.1) קלעקן אויף אַ צאָןledwo starczać
(1.1) (שאַרפֿן זיך די ציינער (אויף (t. שאַרפֿן די ציינער) → ostrzyć sobie zęby (na)
(1.1) (אויפֿעסן די ציין (אויףzjeść zęby (na)
etymologia:
śwn. zan, por. niem. Zahn[1]
uwagi:
źródła:
  1. hasło Zahn w: Das Digitale Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.