צאָן

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

צאָן (jidysz)[edytuj]

(1.1) צאָן
(1.2) ציינער
transliteracja:
YIVO: tson; polska: con
wymowa:
IPA: /ʦɔn/; IPA[t͡sɔn]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat.  ząb
(1.2) techn.  ząb
odmiana:
(1.1-2) lp  צאָן; lm  ציין lub ציינער
przykłady:
(1.1) .עס קלאַפּט אים אַ צאָן אין / אָן אַ צאָןStuka / Dzwoni / Szczęka zębami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) C.  + (ציינער שנײַדן זיך (בײַzęby się wyrzynają + C. 
(1.1) ציינבערשטל n szczoteczka do zębów
(1.1) ציינדאָקטער m dentysta, stomatolog
(1.1) ציינפֿלייש n dziąsło
(1.2) ציינראָד n koło zębate
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  ציינדל
związki frazeologiczne:
(1.1) לאַכן מיט ציינערszczerzyć zęby (w uśmiechu)
(1.1) קלעקן אויף אַ צאָןledwo starczać
(1.1) (שאַרפֿן זיך די ציינער (אויף (t.  שאַרפֿן די ציינער) → ostrzyć sobie zęby (na)
(1.1) (אויפֿעסן די ציין (אויףzjeść zęby (na)
etymologia:
śwn.  zan, por.  niem.  Zahn[1]
uwagi:
źródła:
  1. hasło Zahn w: Das Digitale Wörterbuch der deutschen Sprache, Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften.