dentysta

dentysta (język polski)

dentysta (1.1)

wymowa:

IPA: [dɛ̃nˈtɨsta], AS: [dẽntysta], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) lekarz zajmujący się leczeniem zębów; zob. zobacz też lekarz dentysta w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	dentysta	dentyści
dopełniacz	dentysty	dentystów
celownik	dentyście	dentystom
biernik	dentystę	dentystów
narzędnik	dentystą	dentystami
miejscownik	dentyście	dentystach
wołacz	dentysto	dentyści

przykłady:

(1.1) Boli mnie ząb, więc muszę iść do dentysty.

(1.1) Chodzę regularnie do dentysty co sześć miesięcy.

(1.1) Możesz mi polecić dobrego dentystę?

składnia:

kolokacje:

(1.1) pójść do dentysty

synonimy:

(1.1) stomatolog

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik dentystyka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik dentystyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) franc. francuski dentiste

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dentist
• arabski: (1.1) طبيب الأسنان (ʈabīb al-'asnān) m rodzaj męski, طبيب أسنان (ʈabīb 'asnān) m rodzaj męski, egip. arab. język arabski używany w Egipcie دكتور اسنان
• czeski: (1.1) zubař m rodzaj męski
• duński: (1.1) tandlæge w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) dentisto
• fiński: (1.1) hammaslääkäri
• francuski: (1.1) dentiste m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) dentista m rodzaj męski
• ido: (1.1) dentisto
• interlingua: (1.1) dentista
• islandzki: (1.1) tannlæknir m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 歯医者 (はいしゃ, haisha)
• koreański: (1.1) 치과 의사
• niemiecki: (1.1) Zahnarzt m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) οδοντίατρος m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) dentista m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) зубной врач m rodzaj męski, стоматолог m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) tandläkare w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) fogorvos
• włoski: (1.1) dentista

źródła: