zwać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
(Przekierowano z zwać się)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: żwac

zwać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[zvaʨ̑], AS[zvać]
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) książk. nazywać; określać nazwą, imieniem
(1.2) daw. przywoływać, wołać, wzywać[1]
(1.3) gw. (Bukowina) zapraszać gości na wesele[2]

czasownik zwrotny zwać się

(2.1) książk. nazywać się; być określanym nazwą, imieniem
odmiana:
(1.1-2) [3][4]koniugacja IX
(2.1) koniugacja IX
przykłady:
(1.1) Daremne próby tej niespełna wówczas dziesięcioletniej brzyduli, zwanej Lizią, zwrócenia na siebie uwagi matki[6].
(1.1) pszczółkę, którą tu widzicie, zowią Mają.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przezwisko n, zwanie n
przym. zwany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: nazywać
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: wołać
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Zwać” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VIII, Warszawa 1900–1927, s. 632.
  2. Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 252; dostęp: 26 listopada 2018.
  3. Hasło „zwać” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 1030.
  4. Hasło „zwać” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 1510.
  5. 5,0 5,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „zwać” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  6. Krystyna Kolińska, Orzeszkowa, złote ptaki i terroryści, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.