zaszczyt

zaszczyt (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈzaʃt͡ʃɨt], AS: [zaščyt]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) coś, co jest powodem do dumy; wyróżnienie, docenienie

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zaszczyt	zaszczyty
dopełniacz	zaszczytu	zaszczytów
celownik	zaszczytowi	zaszczytom
biernik	zaszczyt	zaszczyty
narzędnik	zaszczytem	zaszczytami
miejscownik	zaszczycie	zaszczytach
wołacz	zaszczycie	zaszczyty

przykłady:

(1.1) Święty Marcin był w wielkim poważaniu na dworze cesarskim; sama cesarzowa poczytywała sobie za zaszczyt, usługiwać mu do stołu …

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zaszczycenie n, zaszczycenie n, zaszczycik mrz, zaszczyty nmos

czas. zaszczycać ndk., zaszczycić dk.

przym. zaszczytny, szczytny

przysł. zaszczytnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) honor, glory, credit
• francuski: (1.1) honneur
• nowopruski: (1.1) teīsi ż
• staropruski: (1.1) teisi ż
• szwedzki: (1.1) ära w, heder w
• ukraiński: (1.1) честь ż
• włoski: (1.1) splendore m

źródła: