Przejdź do zawartości

zasuwać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

zasuwać (język polski)

[edytuj]
motocykl zasuwa (2.1)
wymowa:
IPA: [zaˈsuvat͡ɕ], AS: [zasuvać]
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zasunąć)

(1.1) rozpościerać coś lub przesuwać, aby coś zamknąć lub zakryć
(1.2) przesuwając umieszczać coś w głębi, wkładać do czegoś
(1.3) łączyć dwie części zamka błyskawicznego, zamykać suwak

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(2.1) posp. iść, biec, szybko poruszać się[1]
(2.2) posp. prędko robić coś, ciężko, intensywnie pracować[1]

czasownik zwrotny niedokonany zasuwać się (dk. zasunąć się)

(3.1) być zasuwanym (1.1-3)
(3.2) mieć zdolność do bycia zasuwanym (1.1-3)
(3.3) zapinać swoją garderobę, śpiwór, namiot na zamek błyskawiczny
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
(3.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.3) Cześćpowiedział obojętnie chłopak, zasuwając zamek płóciennej kurtki[2].
składnia:
(1.1) zasuwać + B.
(1.2) zasuwać + B.
(1.3) zasuwać + B.
(2.1) zasuwać na + Ms. • zasuwać po + Ms. • zasuwać przez + B. zasuwać do + D.
(2.2) zasuwać przy + Ms. • zasuwać z + N.
kolokacje:
(1.1) zasuwać drzwi / okno / szufladę / żaluzję
(2.1) zasuwać do pracy / na imprezę
(2.2) zasuwać w gospodarstwie / w interesie / w robocie / na budowie
synonimy:
(1.1) zakrywać, zasłaniać
(1.2) wsuwać
(1.3) zapinać, spinać, złączać, zwierać
(2.1) pędzić, gnać, spieszyć, biec; gw. warsz. zapychać, zaiwaniać; grub. zapieprzać; wulg. zapierdalać, popierdalać
(2.2) spieszyć; gw. warsz. zaiwaniać; grub. zapieprzać; wulg. zapierdalać, popierdalać
antonimy:
(1.1) odsuwać
(1.2) wysuwać
(1.3) rozsuwać
(2.1) wlec się, gramolić się, guzdrać się
(2.2) gramolić się, guzdrać się
(3.1) rozsuwać się
(3.2) nie zasuwać się
(3.3) rozsuwać się
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zasuwka ż, zasuwa ż, suwak m, suwaczek m, wsuwka ż, zasuwanie n, zasunięcie n, suwanie n, sunięcie n, suwnica ż, suwnicowy m, wsuwanie n, wsunięcie n, wysuwanie n, wysunięcie n, suw m, przesuwanie n, przesunięcie n, obsuw m, obsuwanie n, obsunięcie n, rozsuwanie n, rozsunięcie n
czas. zasunąć dk., sunąć ndk., suwać ndk., wsunąć dk., wsuwać ndk., wysuwać ndk., wysunąć dk., przesuwać ndk., przesunąć dk., obsuwać ndk., obsunąć dk., rozsuwać ndk., rozsunąć dk.
przym. zasuwowy, zasuwkowy, suwnicowy, zasuwalny, suwakowy, przesuwalny
związki frazeologiczne:
zasuwać aż miłozasuwać jak ta lalazasuwać jak mały samochodzik / zasuwać jak małe autko
etymologia:
(1.1-3) pol. za- + suwać
(2.1-2) od (1.1-3)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Słownik współczesnego języka polskiego, red. Bogusław Dunaj, t. 2, Przegląd Reader's Digest, Warszawa 1998, ISBN 83-909366-3-1, s. 631.
  2. Małgorzata Musierowicz, Dziecko piątku, 1993, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. zasunyć)

(1.1) zasuwać[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) war. zasuwować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zasuwa ż, zasuwak m, zasuwka ż
czas. zasunyć dk., zasuwować ndk.
przym. zasuwanski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Henryk Zeman, Słownik górnołużycko-polski, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1967, s. 592.