wychodne

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wychodne (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) czas wolny dla domowej służby, w którym może wyjść
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wychodek m, wychodnia ż, wychodnica ż, wychodźstwo n, wychodźca m, wychodzenie n, wyjście n, wyjściówka ż
czas. wychodzić ndk., wyjść dk.
przym. wychodny, wyjściowy, wychodźczy
przysł. wyjściowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: