wychodek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wychodek (język polski)[edytuj]

wychodek (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) ubikacja na wsi na zewnątrz domu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) wyjść / iść do wychodka • siedzieć / załatwiać się / utknąć w wychodku • użyć / używać wychodka • wychodzić / wyjść z wychodka
synonimy:
(1.1) sławojka, ustęp, kibel
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ubikacja, toaleta
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wychodnia ż, wychodnica ż, wychodne n, wychodźstwo n, wychodźca m, wychodzenie n, wyjście n, wyjściówka ż
czas. wychodzić ndk., wyjść dk.
przym. wychodny, wyjściowy, wychodźczy, wychodkowy
przysł. wyjściowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: