współpracownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

współpracownik (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik], AS[fspuu̯pracovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem
odmiana:
(1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) partner, wspólnik[1]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pracownik, uczestnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. współpraca ż, współpracowanie n
forma żeńska współpracowniczka ż
czas. współpracować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: