winogrodnictwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

winogrodnictwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌvʲĩnɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ], AS[vʹĩnogrodʹńictfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) roln. uprawa i hodowla winorośli; zob. też winogrodnictwo w Wikipedii
(1.2) dział rolnictwa obejmujący uprawę i hodowlę winorośli
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Winogrodnictwo w Polsce nigdy nie było bardzo popularne[1].
(1.1) Winogrodnictwo i winiarstwo skupione jest dziś w rękach osób prywatnych, prowadzących swą działalność samodzielnie lub przy pomocy członków rodzin i rzadko zatrudniających osoby trzecie[2].
(1.2) Uczestnicy zdobyli nowe umiejętności w zakresie winiarstwa i winogrodnictwa[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) lubuskie winogrodnictwo • muzeum winogrodnictwa • zajmować się winogrodnictwem
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. winogrodnik m, winogrodniczka ż
przym. winogrodniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. wino + ogrodnictwo[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: