ogrodnictwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ogrodnictwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ], AS[ogrodʹńictfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) roln. uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw
(1.2) dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami
(1.3) pot. dział uczelni rolniczej zajmujący się takimi uprawami
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ogrodnik mos, ogród m, ogródek mrz, ogrodniczka ż, ogrodowizna ż
przym. ogrodniczy, ogrodowy
czas. ogrodzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ogrodnik + -two[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 124.