Przejdź do zawartości

werwa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

werwa (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈvɛrva], AS: [verva] ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ochota do działania
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikwerwawerwy
dopełniaczwerwywerw
celownikwerwiewerwom
biernikwerwęwerwy
narzędnikwerwąwerwami
miejscownikwerwiewerwach
wołaczwerwowerwy
przykłady:
(1.1) Panna Florentyna aż drgnęła, a pan Tomasz z wielką werwą począł opowiadać (…)[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) animusz, zapał, wigor, bigiel; przest. akcent
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. verve[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać II. „Ona“ — „on“ i ci inni w: Bolesław Prus, Lalka, t. II, Gebethner i Wolff, Warszawa 1890, s. 23.
  2. ↑ publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „werwa” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=werwa&oldid=8751894”