major

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Major

major (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmajɔr], AS[mai ̯or]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wojsk. stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana; zob. też major w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skr. mjr
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

major (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt. IPA/ˈmeɪ.dʒ.ə(ɹ)/, SAMPA/"meIdZ.@(r\)/
amer. IPA/ˈmeɪdʒɚ/, SAMPA/"meIdZ@`/
wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) wojsk. major
(1.2) amer. specjalizacja, przedmiot kierunkowy na uczelni

przymiotnik

(2.1) poważny, ważny, główny
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. majority
przysł. majorly
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. major, maioratus
uwagi:
źródła:

major (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) wojsk. major
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

major (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) major
odmiana:
(1.1) en major, majoren, majorer, majorerna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

major (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hist. folwark, dwór
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: