uliczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

uliczny (język polski)[edytuj]

uliczna (1.1) latarnia
uliczny (1.2) handel
wymowa:
IPA[uˈlʲiʧ̑nɨ], AS[ulʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący ulicy, związany z ulicą[1]
(1.2) odbywający się na ulicy
(1.3) dotyczący ulicznicy / ulicznikazwiązany z nimi lub im przypisywany
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.2) Ta dziewczyna wykorzystywała spotkania i demonstracje uliczne, by kraść pieniądze[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) uliczna latarnia
(1.2) uliczna komunikacja / manifestacja • uliczny ruch / wyścig
(1.3) uliczny język • uliczna profesja • uliczne maniery
synonimy:
(1.1) drogowy
(1.3) rynsztokowy, pospolity, wulgarny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ulica ż, uliczka ż, ulicznik mos, ulicznica ż
związki frazeologiczne:
gry uliczne
etymologia:
pol. ulica + -ny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło uliczny w: SJP.pl.
  2. Bronisław Świderski, Słowa obcego, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.