ubikacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ubikacja (język polski)[edytuj]

ubikacja (1.1)
dwie ubikacje (1.2)
wymowa:
IPA[ˌubʲiˈkaʦ̑ʲja], AS[ubʹikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce przeznaczone do załatwiania potrzeb fizjologicznych; zob. też ubikacja w Wikipedii
(1.2) urządzenie przeznaczone do załatwiania potrzeb fizjologicznych
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
ubikacja kucana
synonimy:
(1.1) toaleta, latryna, ustęp, wychodek; reg. śl. haziel; grub. sracz, kibel, klop, bardacha; eufem. miejsce potrzebne, miejsce sekretne
(1.2) muszla
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pomieszczenie
hiponimy:
(1.1) sławojka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: toaleta
źródła: