tyv

From Wikisłownik
Jump to navigation Jump to search

tyv (język duński)[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) złodziej
inflection:
(1.1) en tyv, tyven, tyve, tyvene
examples:
(1.1) Tyv! Ja, tyv, det skal du hedde, for du stjal min lille ven![1]Złodziej! Tak, złodziejem powinieneś być nazwany, bo ukradłeś mi przyjaciela!
syntax:
collocations:
(1.1) lommetyv
synonyms:
(1.1) kleptoman, røver
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. tyveri
przym. tyvagtig
idioms:
(1.1) lejlighed gør tyvetyv tror hver mand stjæler
etymology:
notes:
sources:

tyv (język norweski (bokmål))[edit]

pronunciation:
definitions:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) złodziej
inflection:
(1.1) en tyv, tyven, tyver, tyvene
examples:
syntax:
collocations:
synonyms:
(1.1) tjuv
antonyms:
hypernyms:
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. tyveri
idioms:
lommetyv
etymology:
notes:
sources: