tyv

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

tyv (język duński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) złodziej
odmiana:
(1.1) en tyv, tyven, tyve, tyvene
przykłady:
(1.1) Tyv! Ja, tyv, det skal du hedde, for du stjal min lille ven![1]Złodziej! Tak, złodziejem powinieneś być nazwany, bo ukradłeś mi przyjaciela!
składnia:
kolokacje:
(1.1) lommetyv
synonimy:
(1.1) kleptoman, røver
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tyveri
przym. tyvagtig
związki frazeologiczne:
(1.1) lejlighed gør tyvetyv tror hver mand stjæler
etymologia:
uwagi:
źródła:

tyv (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) złodziej
odmiana:
(1.1) en tyv, tyven, tyver, tyvene
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tjuv
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tyveri
związki frazeologiczne:
lommetyv
etymologia:
uwagi:
źródła: