utleniać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

utleniać (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. utlenić)

(1.1) chem. powodować reakcję chemiczną poprzez łączenie z tlenem lub innym utleniaczem, który przyjmuje elektrony oddawane przez dany pierwiastek (zatem wzrasta wartościowość tego pierwiastka)
(1.2) fryzj. pot. rozjaśniać włosy utleniaczem

czasownik zwrotny niedokonany utleniać się (dk. utlenić się)

(2.1) chem. ulegać utlenianiu - łączyć się z tlenem w reakcji chemicznej
(2.2) fryzj. pot. rozjaśniać sobie włosy utleniaczem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. utleniacz mrz, utlenianie n
czas. dotleniać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: