sznurowadło

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sznurowadło (język polski)[edytuj]

sznurowadło (1.1)
sznurowadło (1.1)
wymowa:
IPA[ˌʃnurɔˈvadwɔ], AS[šnurovadu̯o], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) taśma używana do wiązania (sznurowania) butów; zob. też sznurowadło w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rozwiązane sznurowadło wkręciło mi się w łańcuch i wjechałem rowerem w drzewo.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wiązać sznurowadła
synonimy:
(1.1) sznurówka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sznur, sznurek, sznureczek, osznurowanie, osznurzenie, sznurkowiec, sznurowanie, sznurownia, sznurówka, sznurowanka
czas. odsznurować, przysznurować, sznurkować, sznurować, zasznurować
przym. bezsznurowy, sznureczkowy, sznurkowy, sznurowy
ims. zasznurowany, niezasznurowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. sznurować + -dło[1]
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 126.