suwerenność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

suwerenność (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑], AS[suver•ność], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polit. niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji
(1.2) odprzym. cecha tego, co jest suwerenne; cecha tych, którzy suwerenni
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niepodległość, niezawisłość, niezależność
antonimy:
(1.1) niesuwerenność, niewola, zależność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. suweren m, niesuwerenność ż
przym. suwerenny, niesuwerenny
przysł. suwerennie, niesuwerennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: