strażnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: strážnik

strażnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈstraʒʲɲik], AS[stražʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Strażnicy pilnowali ostatnio wybudowanego pałacu.
(1.1) Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów, przybył tam z latarniami, pochodniami i bronią.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wartownik, argus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) dozorca, klawisz, konwojent, ochroniarz, parkingowy, sokista, stróż, szyldwach, wachman
holonimy:
(1.1) straż
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. straż f, strażnica f
forma żeńska strażniczka f
przym. strażniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: