antagonistyczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

antagonistyczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌãntaɡɔ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ], AS[ãntagõńistyčny], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wrogi, przeciwny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Konflikt między komunizmem a doktrynami demokratycznymi Zachodu wykazuje sprzeczności antagonistyczne[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) antynomiczny, antytetyczny, kontradyktoryczny, kontradyktoryjny, niekompatybilny, nieprzystawalny, niezgodny, odwrotny, opozycyjny, przeciwny, przeciwstawny, rozbieżny, sprzeczny[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. antagonizowanie n, antagonista, antagonistka, antagonizm
przysł. antagonistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. antagonizm
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mieroszewski Juliusz, Finał klasycznej Europy, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Lidia Wiśniakowska, Słownik synonimów PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-17382-1, s. 316