paradoksalny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

paradoksalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌparadɔˈksalnɨ], AS[paradoksalny], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) bezsensowny, sprzeczny[1]
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. paradoks m, paradoksalność ż
przysł. paradoksalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.