spiker

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

spiker (język polski)[edytuj]

spiker (1.1) radiowy
wymowa:
IPA[ˈspʲikɛr], AS[spʹiker], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zapowiadająca programy w radio lub telewizji lub czytający przygotowane teksty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) prezenter
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spicz m
forma żeńska spikerka ż
przym. spikerski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ang. speaker[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło spiker w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.

spiker (język norweski (bokmål))[edytuj]

spikrer (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gwóźdź
odmiana:
(1.1) en spiker, spikeren, spikre(r), spikrene lub en spiker, spikeren, spikere, spikerne
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: