skowyt

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

skowyt (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przerywane, żałosne wycie psa lubrzadziejinnego zwierzęcia[1]
(1.2) cichy, żałosny jęk człowieka[1]
(1.3) inny, podobny odgłos[1]
odmiana:
(1.1-3) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skowytanie n, skowyczenie n, zaskowyczenie n, zaskowytanie n
czas. skowyczeć ndk., skowytać ndk., zaskowyczeć dk., zaskowytać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło skowyt w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.