serbsko-chorwacki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

serbsko-chorwacki (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. język południowosłowiański, używany w Serbii, Czarnogórze, Chorwacji i BiH; zob. też język serbsko-chorwacki w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mój znajomy cały swój czas wolny poświęca nauce języka serbsko-chorwackiego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) uczyć się serbsko-chorwackiego • władać / posługiwać się serbsko-chorwackim • znać serbsko-chorwacki • mówić / pisać / porozumiewać się / śpiewać po serbsko-chorwacku
synonimy:
(1.1) serbochorwacki
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Serbochorwat m, Serbochorwatka ż, serbochorwacczyzna ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: