równonoc

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

równonoc (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ruvˈnɔ̃nɔʦ̑], AS[ruvnõnoc], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) astr. moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa; zob. też równonoc w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na skutek występowania precesji osi Ziemi, punkty równonocy przesuwają się po ekliptyce[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) równonoc wiosennarównonoc jesiennapunkt równonocy
synonimy:
(1.1) ekwinokcjum
antonimy:
(1.1) przesilenie, solstycjum
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. równonocny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. równo- + noc
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: