przeor

przeor (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kośc. przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i bonifratrów)

(1.2) kośc. zastępca opata

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	przeor	przeorzy przeorowie
dopełniacz	przeora	przeorów
celownik	przeorowi	przeorom
biernik	przeora	przeorów
narzędnik	przeorem	przeorami
miejscownik	przeorze	przeorach
wołacz	przeorze	przeorzy przeorowie
depr. M. i W. lm: (te) przeory

przykłady:

(1.1) Dawno, dawno temu przejście było miejscem spotkań zakochanych - młodziutkiej kasztelanki oporowskiej i przeora zakonu paulinów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) stpol. pryjor

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. przeorat mrz, przeorstwo n

forma żeńska przeorysza ż

przym. przeorski

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. prior

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: opat

• angielski: (1.2) prior
• czeski: (1.1) převor m; (1.2) převor m
• francuski: (1.1) prieur m
• hiszpański: (1.1) prior m
• niemiecki: (1.1) Prior m
• włoski: (1.1) priore m

źródła: