przekładnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przekładnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɛˈkwadʲɲik], AS[pšeku̯adʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. transformator służący do zamiany poziomu napięcia (przekładnik napięciowy) lub prądu (przekładnik prądowy) elektrycznego do mniejszego poziomu, używany do celów automatyki, pomiarów, rozliczeń itp.
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jeżeli przekładnik prądowy jest nieużywany, to jego obwód wtórny powinien być zwarty.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przekładnik prądowy/napięciowy; obwód pierwotny/wtórny przekładnika; prąd znamionowy/napięcie znamionowe przekładnika; przekładnik pojemnościowy, przekładnik cęgowy
synonimy:
(1.1) rzadko transformator
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przekładnia ż, przekładanie n, przełożenie n
czas. przekładać ndk., przełożyć dk.
przym. przekładnikowy, przekładniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
od "przekładać"
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: