prawnuk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

prawnuk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpravnuk], AS[pravnuk] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) syn wnuczki lub wnuka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jestem pierwszym prawnukiem mojej prababci.
(1.1) Właśnie urodził się panu kolejny prawnuk.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) praw. zstępny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wnuk mos, wnuczka ż
forma żeńska prawnuczka
zdrobn. prawnuczek
związki frazeologiczne:
etymologia:
pra- + wnuk
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: