poufny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

poufny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pɔˈwufnɨ], AS[poufny], zjawiska fonetyczne: epenteza ł  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) tajny, powierzony w sekrecie[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Jednocześnie na poufnej naradzie z szefami partii królewskiej ambasador żąda od króla, aby odłączył się ze swym obozem od konfederacji sejmowej i zawiązał konfederację odrębną[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) konfidencjonalny, niejawny, potajemny, prywatny, sekretny, tajny, ukryty[3]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. poufność ż
przysł. poufnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło poufny w: SJP.pl.
  2. Marian Brandys, Nieznany Książę Poniatowski, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. synonimy.ux.pl.